In de voorstelling Stil de tijd pogen de jonge spelers van De Makers Theater het begrip ‘tijd’ vanuit verschillende perspectieven te belichten. Een uitdagende opgave, want tijd is zo alledaags dat we er vaak niet meer bij stilstaan. De gelaagdheid van tijd wordt door hun spel mooi zichtbaar: irritatie wanneer er gewacht moet worden, pijn wanneer tijd iets kapot maakt, maar ook verwondering en twijfel over wat tijd eigenlijk is. De live muziek, verzorgd door muzikant Henk Janson, sluit hier naadloos op aan door te variëren tussen sferische ondersteuning, stuwende ritmes en de prominent aanwezige metronoom die de tijd lijkt te dicteren.
Ook het toneelbeeld was sterk. Overal hingen klokken en fotolijsten die ons terugvoerden naar vervlogen tijden. Daarnaast was er een raster van zand. In het begin bewegen de spelers hier voorzichtig overheen: ze beschermen en koesteren het. Gaandeweg vervaagt dit, wordt het vergeten en ligt het uiteindelijk verspreid en verstoord over de vloer. Een zorgvuldig vormgegeven zoektocht naar een evenwicht tussen controle en loslaten — tussen je laten leiden door de wijzers van de klok en het stilstaan in het hier en nu. Waarom? Het is een voorstelling die je met vele vragen naar huis laat gaan. Geen antwoorden, maar juist een overvloed aan nieuwe vragen.
Alle lof voor de veelbelovende regisseur Len Caspers en zijn spelers, die erin slagen om via een samenhang van tekst, spel, toneelbeeld en techniek het begrip ‘tijd’ zo treffend uit te werken, zonder het publiek pasklare antwoorden te geven.
